Kronkel-liefde

Ek het nie woorde nie.

Tapestry of Thought

Van hierbo uit die ge-propelleerde vliegtuigie uit, is dinge duidelik.

Alles wat God gevorm het, kronkel. Dit vou oop, met grasie en genade. Berge en riviere, landskappe en wolkpatrone. Lewe en orde, met kuns gekroon.

Alles wat Mens gemaak het, is reguit. Paaie en kragdrade. Grenslyne. Hard ge-ets, asof om die stempel van mens-in-beheer af te druk.

Dalk is dit hoekom ons sukkel om liefde te verstaan. Ons wil reguit lyne trek. Grense afkamp. Die pad van punt A na punt B uitkaart.

Terwyl liefde eintlik ook maar net wil kronkel. Om soos ‘n bergstroom sy stilseker pad te vind.

Selah.

View original post

Advertisements

Verslaaf aan skinder?

Ek haat skinder. En ek dink niks van mense wat skinder nie. Hierdie skrywe moet gehoor word en is ‘n reblog werd!!

Hasie Fantasties

Image result for gossipIs jy verslaaf aan skinder? Besef jy ooit hoe baie skinder jy en jou vriendinne so oor ‘n koppie koffie of ‘n glasie wyn? Neeeee maar jy skinder “mos” nie, jou vriendin vertel jou ‘n storie van iemand wat julle ken (gewoonlik ver weg ken). Haar man se boetie se vrou se sussie het gesê Rita en Klaas gaan skei. Dis mos nie skinder nie. My liewe mens, as dit nie uit Rita of Klaas se mond kom nie dan skinder jy. Van die bybel tot Buddha sê jy mag nie skinder nie. So hoekom doen ons dit?

Dalk is dit omdat ons nie veel anders het om oor te praat nie. Ek het ‘n vriendin/deel van die family wat ek geen idee het wat om met haar te praat as daar nie oor ander mense gepraat word nie. Dis nie dat sy boring is nie, die dam is maar…

View original post 643 more words

Pa’s en dogters

Geen dogter behoort haar pa te smeek om deel van haar lewe te wees nie. Vaderlike liefde is nie veronderstel om perke te hê nie want vir ‘n dogter is en bly haar pa altyd haar eerste liefde.

toortsie.com

Elke verhouding in die gesin het sy eie plek en belangrikheid, en iemand het een keer gesê dat God heel eerste vir Adam en Eva geskep het, ‘n gesin, en nié ‘n Raad van Direkteure nie.

Omdat die verhouding tussen die pa en sy dogter nou ter sprake was by die Google soekenjin, is dít waaroor ek wil skryf.

Pa’s julle is nie net die voorsieners wat moet sorg dat daar geld in die huis is nie, julle het ‘n baie prominente doel in die huis. Julle is die hoof van die huis, die vaders in die huis, en as julle daardie rol met liefde vervul en julle vaderskap in liefde uitoefen, sonder om iemand soos ‘n vloerlap te laat voel, baat elke persoon in die huis daarby. Jy inkluis.

Pa, jy is die een wat jou dogter leer hoe ‘n man eendag teenoor haar sal moet optree. Jy leer…

View original post 334 more words

Die eerste woorde, of is dit die laaste?

Dankie vir hierdie skrywe, Toortsie. Dis sooo waar dat die duiwel altyd daarop uit is om ‘n mens aan te kla en te verkla en sleg te maak, maar dank die Here, Hy wat in ons is is sterker!

toortsie.com

Ek hoor duidelik in my kop: ‘Die duiwel soek om aan te kla, terwyl die Here soek om te vergewe.’

Ek sê: ‘O, dít moet ek onthou. Wie se woorde is dit?’

Toe word ek wakker.

Ek het ‘n bedrywige droomnag gehad. Was dit dus die heel laaste woorde van my droom, of die heel eerste gedagte van die dag, of iets tussenin?

Ongeag watter een van die drie dit was en of dit ‘n mengsel was en of dit my eie droomwoorde was en of dit woorde is wat iemand anders gesê het, wie ek nou nie weet wie dit is nie, dis ware woorde wat dalk vandag by my gaan bly.

Want dis ware woorde.

Die duiwel is altyd daarop uit om mense aan te kla, om mense sleg te maak, skuldig te verklaar, terwyl Jesus die Een van liefde is. Hy is die Een wat ons wil…

View original post 124 more words

O, die liewe geduld!

GEDULD. Nie een van my sterk punte nie. As jy in ‘n plek soos Postmasburg bly, moet jy baie geduld hê. Dis asof mense hier aan vertraagde reaksie ly. Veral die besighede. Mense is traag om jou te help. Party is sommer net moedswillig omdat jy blank is. Ek vat my kar in vir ‘n was. Tweede op die lys, dit behoort so ‘n uur, uur en ‘n half op die langste, te vat. Ek gaan eet solank ontbyt by Spur, maak ‘n draai by Jet en Shoprite, gee hulle genoeg tyd om klaar te maak. Wragtig, hulle druk 9 voertuie voor myne in! Ek het dit heeltemal verloor. Kry my geld terug en ry na die ander karwas toe. Vandag werk daar net drie mense in plaas van die 7 wat altyd hier is. Hier staan 3 karre, myne in die wash bay. ‘n Halfuur later besef die een hy moet nou seker myne ook begin was…. en hy was so laaaaaaaaank!! Dan eers na die dry bay toe vir binne se skoonmaak. Intussentyd voel dit vir my ek kan ‘n dosyn eiers in my alie gaarmaak! My hele dag is in sy glory in en ek is so geïrriteerd ek kan ‘n ystervark heel insluk. Kry net flippen lewe en maak klaar!!

Ek het nie tyd vir hierdie mentaliteit wat mense het en dink hulle hoef die minimum te doen, maar die wêreld skuld hulle alles nie. Hierdie slagoffer-mentaliteit en “ek is geregtig op….”-mentaliteit. Roer jou agterstewe, man, doen jou werk en maak iets van jouself soos die res van ons.

G’n wonder ek ontwikkel al hoe meer die neiging om net elke dag ‘n paar mense te verwurg nie!

Nie baie voorbeeldig van my nie, né.

Hoe bedryf jy menseverhoudings?

Wanneer dit by alledaagse menseverhoudings kom, wat vorm die basis van jou bedrystelsel? Hoe opereer jy?

My persoonlike bedryfstelsel werk so: Ek het nie ‘n saak wat ander mense van my dink of sê nie. Voorheen was ek ‘n glorified people’s pleaser. Vandag het ek my identiteit gevind in die vorm van ‘n siniese, apatiese kritikus. As mens dit te ver vat, kan die een kant so verkeerd wees soos die ander kant. Een lei na ‘n ongesonde trots en sin van onafhanklikheid…. die ander kant tot die gevolg dat jy mense aanhang en verafgod.

Paulus sê ons moet bedag wees daarop om eerbaar op te tree – voor God en voor mense1 so ‘n mens moet maar jou optrede teenoor ander evalueer en dink hoe ander jou optrede interpreteer.

Ons kry daagliks met situasies te doen waar ons teenkanting en opposisie ervaar. Situasies waar ons gemoedstoestand deur ander se optrede bepaal word. Ek het ‘n motto wat sê: “My reaction is based on how you treat me.” Maar ek vergeet dikwels dat ek ook kan seermaak en beledig en aanstoot gee.

Wanneer is ons té waaksaam?

Hoe keer ons dat ons nie soos robotte voortgedryf en gemotiveer word deur ander mense se eise, begeertes en persoonlike agendas nie?

Wanneer daag ons ander mense se optrede uit in plaas van om op eiers rondom hulle te loop?

Die antwoorde op hierdie vrae verg ongelooflike wysheid, en die wyse Salomo het geskryf:

“Moenie dat jy tekort skiet aan liefde en getrouheid nie. Koester dit soos iets waardevols wat jy om jou nek dra. Skryf dit op die tafel van jou hart. Jy sal guns vind by God en by mense.”2

Ons optrede moet dus gemotiveer word deur liefde, gegrond in waarheid. Dit gaan nie noodwendig ‘n vreedsame atmosfeer waarborg nie, en omdat ons net mens is, is dit nie altyd maklik om hierdie beginsel elke dag suksesvol uit te voer nie.

Die Here alleen weet, ek self skiet baie ver tekort. Maar as ek my daarop gaan fokus om my bedryfstelsel elke dag te probeer bou op liefde en waarheid, en na wysheid en leiding te soek in elke situasie, kan ek verseker weet dat God my sal help juis in elke gebied waarin ek faal.

  • 2 Kor 8:21

  • Spr 3:3-4

wat as dinge nie uitwerk nie

My kollega het vandag met my gedeel dat sy deur ‘n slegte tyd in haar lewe gaan. Dinge het nie uitgewerk soos dit moet nie…. of eerder, nie soos sy gedink het dit sou nie. Dinge het skeefgeloop oor Desembermaand, al haar planne daarmee heen. Sy moes vinnig haar opsies herevalueer vir die nuwejaar wat op die drumpel gestaan en wag het.

Ek kan met haar situasie identifiseer. Hoeveel maal was ek self nie daar nie…. in onsekerheid gedompel – hoe gaan dinge uitwerk? Wat wag volgende? Wat as….. Hoe gaan ek maak? Wat moet ek doen? Wat is die volgende stap?

My kontrak by die myn maak klaar einde Januarie. Ek weet nie of hulle dit gaan verleng of nie, maar ek moet my opsies oop hou. As dit verleng word, het ek vir die volgende 6 maande werk. Of dalk permanent. En as dit nie verleng word nie, is ek werkloos…. en werkloosheid tap my moraal totaal en al. So, ek weet nie hoe dinge gaan uitwerk nie. Die werk is vir my bitter belangrik op hierdie stadium, maar ek kan nie seker wees oor wat gaan gebeur nie. Ek het al geleer om nie my hart op iets te plaas nie, of nie te opgewonde te raak nie. Die teleurstelling as dinge nie uitwerk nie, is te groot. Ek het as gevolg van te veel teleurstellings ‘n baie siniese en skeptiese mens van aard geword, maar dit beteken nie ek is nou noodwendig reg vir nog ‘n grootskaalse teleurstelling nie.

Tye van onsekerheid kan soms nogal ongemaklik raak. ‘n Mens probeer jou uiterste bes om vol vertroue te bly, om sterk te bly staan…. maar hier in ons onderbewussyn skuil die twyfel en wag vir die geleentheid om in te sluip en ‘n sluier oor ons gesig te trek.

Baiekeer dan dink ons, ons moet meer beheer oor ‘n situasie uitoefen en aan ‘n plan dink om die situasie ten gunste van onsself te beheer. Ons doen alles moontlik om dit te maak werk. Ons werk dag na dag, druk onsself harder en verder…. maar om een of ander duistere rede raak ons net nie ontslae van hierdie twyfel en onsekerheid wat in ons agterkoppe vassteek nie.

Toe ek vandag vir iemand genoem het dat ek nie sommer stres oor ‘n ding nie, toe lag die persoon vir my. Want almal stres een of ander tyd. Dis waar, ek stry nie. Maar ek kies om nie my energie te fokus op iets waaroor ek in elk geval geen beheer het nie.  Om dinge en mense in die lewe te kompartementaliseer, en my afstand te hou. ‘n Mens stres oor dinge wat nie uitwerk soos jy dit wou gehad het nie. Dinge het nie vir my kollega uitgewerk nie. Baie dinge in my eie lewe het nie uitgewerk nie. Daar is tog ‘n mate van onsekerheid, so wat nou?

Ek het die volgende les geleer:

Ons is nie veronderstel om ons pad uit ‘n situasie oop te kap nie. Ons is veronderstel om die pad daardeur te vertrou.

Woon en werk rustig voort, skryf die psalmskrywer. Stap die pad wat vir jou reg voel, en as jy nie seker is of dit die regte pad is nie, hou net aan met stap. Moet net nie gaan stilstaan en moed opgee nie. As jy moet stilstaan, doen dit om asem te skep en nuwe perspektief te kry – en stap verder. Vertrou dat elke liewe ding wat gebeur, jou op die een of ander manier vat na die plek waar jy moet wees. Dat alles met ‘n doel gebeur. Niks gebeur toevallig nie.

Dis moeilik om te glo dat dinge sal uitwerk soos dit moet. Dis moeilik om rustig te wees (of soos die jonger geslag sal se, te chill) oor die dinge wat in jou lewe gebeur – goed en sleg. Veral die slegte. Maar ek dink dit is nutteloos om jouself op te werk oor die dag van more. Bekommernis is soos om op ‘n wiegstoel te sit: dit gee jou iets om te doen, maar dit vat jou nerens. Ons doen onsself geen goed as ons gedagtes bly vassteek op “Wat as….” nie. Wat as dinge nie uitwerk nie. Wat as alles  uitmekaar val. Wat as my kontrak nie verleng word nie, waarnatoe gaan ek dan. Wat doen ek. Dan gaan ek nie my eie blyplek kan kry nie. Ek sal nie verder kan studeer nie. En wat as ek nie weer gou werk kry nie…. Of enige iets of iemand wat ons geneig is om oor te stres. Wat as my kinders dit nie maak nie. Wat as ek hulle nooit weer sien nie. Wat as ek siek word. Of kanker kry. Wat as ek vir die res van my lewe ‘n sukkel-bestaan moet voer.

Die lys is eindeloos. En dis ‘n uitputtende, bose maalkolk wat jou al dieper en dieper in die donker afgrond intrek. Ek sien hoe mense ten gronde gaan en verlore raak – sielsiek raak. Ek weet, ek was self daar. En die hartseer is: jy kan niks vir hulle doen nie. Dis ‘n mind-shift wat hulle self moet maak.

Ek is nie regtig ‘n gevoelsmens nie, ek glo ook nie aan ‘n gevoelsgeloof nie. Maar ek moet toegee, hoe jy voel soos wat jy deur jou daaglikse bestaan gaan, maak wel saak. En dit word altyd beinvloed deur dit waarop ons fokus, en dit wat in ons koppe aangaan. Een van die beste maniere wat my uit daardie donker maalkolk gehelp het, is om te fokus op die NOU. Dit wat voor jou is. En as jou gedagtes begin terugdwaal, dan bring jy dit terug. Neem dit gevange, en fokus op die plek en die oomblik wat voor jou is. Vat dit een dag op slag.

Just where you stand in the conflict, there is your place!

Just where you think you are useless, hide not your face!

God placed you there for a purpose, whatever it be.

Think you He has chosen you for it:

Work loyally.

-Anonymous