Die Liggaams-eed

Ek beloof om te begin om my liggaam meer te waardeer en lief te hê – ongeag hoe ek voel en hoe ek lyk.

Ek sal ophou om negatief oor myself en my liggaam te praat en ek sal negatiewe gedagtes blokkeer en ignoreer. Nie alles wat ek oor myself dink of sê is waar nie.

Ek sal nie snedige aanmerkings maak oor hoe ander vrouens lyk of oor hulle liggaamsbou nie. Alle soorte liggaamsbou kan mooi wees as ‘n vrou gemaklik is met haarself en haarself aanvaar.

Ek beloof om mooi te kyk na myself; gesond te eet en gesond te leef.

Ek sal myself nie vergelyk met hoe ander vrouens lyk nie.

Ek sal my nie aan enige vorm van media steur nie. Hulle stel vals standaarde van hoe ‘n vrou behoort te lyk.

Ek beloof om meer te fokus op my sterk punte, wat ek bereik, en dat ek uniek is.

Ek beloof om nie so hard op myself en self-krities te wees nie. Wanneer ek ‘n fout maak, sal ek daaruit leer, dit agter my sit en aanbeweeg. Nie dae lank daaroor sit en tob nie.

Ek sal werk aan die minder goeie dinge in myself, maar ek hoef nie my persoonlikheid of my liggaam te verander vir enige iemand nie. Dié wat my nie aanvaar nie, is nie my vriendskap of geselskap of menswees werd nie!

Ek beloof om op te staan vir myself en vir ander wanneer ek lelike opmerkings hoor. Elke vrou verdien respek en liefde.

Ja, dit is U wat my gemaak het, ‘n mens wat kan voel en dink. U het my hele liggaam gemaak voordat ek gebore is. Psalms 139:13 ABA

Ek wil U prys omdat U my so volmaak geskep het. U doen wonderlike werk. Ek weet dat U groot dinge kan doen.

Daar is nie ’n been in my wat uit sy plek is nie. U ken my totaal. Alles is soos U dit wil hê. U het my gemaak. Psalms 139:14-15 DB

Die gedagte daaraan is heeltemal te groot om te verstaan, en ons hoef nie. Maar ons moet weet en aanvaar dat ons elkeen na God se hand en wil geskape is, tot in die fynste detail. Ons het ‘n verantwoordelikheid teenoor onsself en teenoor ander om ons liggame op te pas, geen skade aan te doen nie, en lief te hê. Dit is per slot van rekening nie ons eiendom nie, maar dit behoort aan Hom wat ons gemaak het. Mag ons ons liggame afsonder as instrumente in God se hand en tot Sy beskikking stel – van kop tot tone; al ons vermoëns – fisies en geestelik – en net doen wat Hy sê.

Xxx

Advertisements

I’m a quitter

Vandag is ek 30 dae rook-vry, and still going strong 😊 Beslis een van die beste besluite wat ek geneem het!

IMG-20180410-WA0001

Mens sana in corpore sano

“In a sound body rests a sound mind.”

So sê die wyses, en dis sooooo waar. Ek staan elke oggend half vyf op om vyfuur te gaan oefen. Elke aand voor slapenstyd spandeer ek tyd om my program vir die volgende dag uit te werk. Ek lééf daarvoor!

My voorkoms is vir my belangrik en hoe ouer mens word hoe moeiliker word dit om in “shape” te bly. Die lewe na 40 is nie vir sissies nie! Daarom glo ek dat ‘n mens se liggaam op een of ander wonderbaarlike wyse aan jou siel en verstand gekoppel is. As jy na jou liggaam kyk, is jou verstand ook helder en gesond.

Ek besef dit gaan lank vat om my doelwit te bereik, maar dit maak nie saak nie. Ek het nie ‘n wenstreep wat ek najaag nie, ek het ‘n leefstyl om te handhaaf.

Ons is gevoelsmense en ons kan nie goed doen as ons nie goed voel nie. Om tyd te maak vir jouself weg van die werk en weg van die gejaagdheid en weg van jou daaglikse roetine om op jouself te fokus is nie selfsugtig en selfgesentreerd nie. Dis absoluut essensieël, glo ek, en nooit ‘n mors van tyd en energie nie. Nooit! As my dag nie begin met fisiese oefeninge nie, kan ek maar weet ek gaan beneuk wees en minder produktief, minder kreatief en minder dinamies. Moenie my vra hoekom nie, dit is net so.

Elke mens het sy eie aktiwiteite en goedvoel resep, maak nie saak wat nie. Jy werk daarvoor. Verander jou leefstyl daarvoor. Jou eetgewoontes. Jy sweet daarvoor. Baie trane en sweet! Maar DIT IS DIE MOEITE WERD.

Ja, daar sal altyd mense wees wat gaan opmerkings maak. Mense by die werk het al vir my gesê ek is mal om so vroeg op te staan en dit om te gaan gim. “Vir wat?” vra hulle en kyk jou op en af asof jy van ‘n ander planeet af kom. Weet jy skat, ek mag mal wees, maar ek pluk die vrugte. En as ek die storie so kyk dan  lyk dit of jy ook kan doen met ‘n bietjie oefen!

Ek gaan gim toe want vir my is dit ‘n ontsnapping van ‘n besige roetine. Dis my “sanity” waar ek werk om nie net fisies sterk te word nie, maar ook geestelik en verstandelik.

Soos die NIKE advertensie sê: Just do it!

905af0379e93810ec1486338469b6e3e--inspirational-quotes-motivation-fitness-inspiration-workout-quotes-inspirational

Die storie van my tande

Dit het begin met sensitiewe en bloeiende tandvleis. Gingivitis.

Toe begin die tande losraak en uitmekaar skuif. Daar was ‘n gaping tussen my voortande wat net groter en groter geword het, terwyl my selfbeeld al meer en meer gekrimp het. Ek het al minder en minder gepraat en gelag. Mense vermy. Want ek was te skaam om my mond oop te maak. Dit was vir my ‘n geweldige vernedering dat wanneer ek my mond oopgemaak het, mense altyd heel eerste na my mond gekyk het waar die gaping was. Dis nie ‘n lekker gevoel nie, want ek was altyd bewus daarvan. Ek het geen selfvertroue gehad nie.

Toe val daar ‘n tand uit. En nog een. Een vir een het my tande begin losraak. Die tandarts het probeer red wat daar te redde was, maar tevergeefs. Verlede jaar het sy gediagnoseer dat ek ‘n toestand van Advanced Periodontitis het en aanbeveel dat al my tande verwyder word. En dis nie dat ek nie my tande versorg het nie, inteendeel. Ek is te gesteld op my voorkoms en het my tande goed versorg. Maar daar was geen verweer teen die genetiese siekte nie.

En so het dit gebeur dat ek verlede jaar Oktober, op ouderdom 41, ‘n totale tandekstraksie van die bo en onderkaak moes ondergaan het. Hulle noem dit ‘n “immediate fit” – die ekstraksie van al jou tande, en die onmiddellike passing van ‘n volledige stel prostetiese tande (algemeen meer bekend as “vals tande”). En nie onder narkose nie hoor, sommer net so in die stoel. By my volle bewussyn. Vir iemand so pieperig soos ek wat ‘n absolute fobie het vir dokters en naalde, was die hele idee en die hele proses vir my geweldig traumaties. Ek het nie geweet hoe om vrede te maak met die feit dat ek vir die res van my lewe sonder my eie tande oor die weg sou moes kom nie. Dit was seer, en ek het aanvanklik soos ‘n hamster gevoel met ‘n mondvol albasters. Maar my grootste vrees was dat ek met ‘n gebrek sou leef. Ek was bang nie net my mond nie, maar my hele gesig gaan “vals” lyk…. Die vrees van enige prostetiese pasiënt.

Dis nou 6 maande later. Ek het nog nie ‘n oomblik teruggekyk nie, want my nuwe tande was van dag een af perfek. Ek was gister vir my eerste “re-lining” en opvul (kunstande moet binne ses tot agt maande na die passing opgevul word, want in daardie tydperk krimp jou kakebeen relatief baie as gevolg van ‘n gebrek aan ondersteuning van natuurlike tande). As ek net dink aan die geweldige beperkinge waarmee ek voorheen moes saamgeleef het as gevolg van die toestand van my natuurlike tande….

Alles het verander. In die begin was die veranderinge en aanpassings  drasties want natuurlik kan ek kan nie meer eet soos ek voorheen geëet het nie. Ek kan byvoorbeeld nie meer ‘n appel of ‘n ribbetjie of ‘n stuk steak hap en afbyt soos voorheen nie. Ek moet alles in kleiner stukkies sny en versigtig kou. Ek wil amper sê ek moes ‘n meer verfynde manier van eet aanleer 😁

Een van die diakens wat kort na my “operasie” huisbesoek gedoen het, het ‘n snedige opmerking gemaak en gesê: “Dis sleg. Jy is nou ‘n volwaardige kaapse hotnot.” Hy kan bitter bly wees my mond was op daardie stadium nog geswel en seer, anders het ek hom ‘n bloedbek van sy eie gegee!

Nietemin. Alles het ten goede meegewerk. Ek kan lag en gesels sonder om vir ‘n oomblik selfbewus te voel. Sonder om te wonder of my tande vals lyk, want al lê hulle presies gelyk soos wit klaviernote langs mekaar, lyk hulle nie vals nie. Dit lyk soos regte tande. Ek voel ‘n honderd maal beter oor myself, en ek voel meer vroulik. My selfvertroue is volkome herstel. Ek kan nie onthou wanneer laas ek so goed gevoel het soos nou nie.

Net onlangs het ‘n kollega by die werk vir my gesê: “You must smile more because you have an amazing smile!” Dankie, ek dink ook so. My mond lyk beter. My lippe lyk voller. Ek voel jonk van gees.

So, vir diegene daarbuite soos ek wil ek net bemoedig: Moenie dat die stigmas van vals tande jou onderkry nie. Dis beter om vrede te maak daarmee – ongeag wat ander mense sê – as om met die sielkundige impak te worstel van jou mond se siektetoestand. Ja, dit is ‘n baie emosionele proses. Selfs traumaties. Ek weet, want om jou eie tande te verloor is om deel van jouself te verloor. Maar die hele proses is uit en uit die moeite werd…. En die mense vir wie jy regtig saakmaak, sal deur dik en dun by jou staan en jou ondersteun, en jou aanvaar nes jy is. Bogger die res. Voor jy jou oë uitvee is jy on top of the world!

Glimlag.Met.Trots.

P.S. Dankie Riaan, dat jy so mooi na my gekyk het, en dat jy nie gril vir my tande wat snags in die glasie op die wasbak staan nie! Lovies, Gummy-bear xxx