Pragtige berymings

Kyk, ek gee nie om wat mense sê oor Psalms en Gesange nie, dit bevat van die mooiste berymings denkbaar en dit bring die mees opregte gebede voort. Ek lééf vir my musiek en ek is so bevoorreg om diensbaar te kan wees met die musiektalent wat die Here vir my gegee het. Ek het al in verskeie denominasies gedien, van evangelies tot charismaties tot gereformeerd, en ek het op ‘n jong ouderdom van 9 met begeleiding begin. So ek het ‘n liefde en passie vir geestelike en gewyde musiek en dit grief my as mense met die sing van Psalms en Gesange spot; want uiteindelik gaan dit nie oor die tipe musiek nie maar die gesindheid waarmee jy sing. God deursoek en toets die hart van ‘n mens.

As ek saans buite is en my tuintjie natmaak….

U gee die plan en energie; die kleinste saadjie laat U ontkiem – vir alles sorg U, Vader. U laat ons droom, beplan en spit; U leer ons wag; U leer ons bid. Ons leef uit U genade. U maak ons dankbaar, vrolik, bly – met sorg is lande voorberei wat nou hul opbrengs lewer. Die plante, elkeen na sy soort, bring blom en vrug en sade voort. Ons eer U, goeie Gewer. #Ges.248

Vir ons kinders:

Here Jesus, U alleen kan ons kindertjies só seën dat ons in ons harte weet U sal hulle nooit vergeet. #Ges116

Heer, ons bid dat elke kind U sal dien solank hy lewe en ook altyd ondervind dat U goed is en vergewe. O, ons smeek U, troue Herder, lei ons met ons kinders verder. #Ges.111

Vir ons land:

Gee U steeds vryheid in ons land aan elke onderdaan; gee ware vryheid uit U hand om Satan te weerstaan. #Ges.106

En die regering:

Lei, Vors van vrede, op U weg húl wat oor ons regeer, dat hul met insig en met reg U opdrag hier hanteer – gelei deur U, bewaar deur U, getroue Opperheer. #Ges.107

In nood:

Ek roep tot God met groot geluid; ek stort my klag soos water uit; ek kla my node in Gods oor, want Hy sal my gebed verhoor. #Ps.142

Oor ons menslike teëstanders:

Aanstigters van die leuenwerk, wat steun op lis en slinkstaal – mag die vergelding, vol en sterk, nou op hul hoofde neerdaal. Werp vuurge kole op hul af, laat vlamme om hulle lende slaan; ‘n diepe kuil – maak dit hul graf waaruit hul nooit weer op sal staan! #Ps.140

En soos dit nou skemer begin raak hier en ek in die kombuis gaan besig raak; en ek dink aan my dogters wat ver is, en aan my ma se naderende oogoperasie, en die onderhoud wat Maandag voorlê….

Dis stil hier in die skemer asof die goeie Gewer ‘n kleed oor alles sprei. Ek self word nou ook rustig, wil my in God verlustig – ek kan my in Sy sorg verbly. #Ges.351

Neem my ouers, kinders*, vriende in bewaring hierdie nag. Môre dank ons U vir goedheid – gawe van ‘n nuwe dag. #Ges.354 (*self ingevoeg)

praising-740x493

Xxx

Advertisements

Ebenhaeser

“Tot hiertoe het die Here ons gehelp.” 1 Sam 7:12

Seker een van die grootste gebeurtenisse in die Bybel. God se volk het herlewing nodig gehad. Hulle het nodig gehad om hul trou tot God te hernuwe.

Ma Sel 20171231_144246

Vandag is die herdenking van my geboortedag, en die gedagte van Ebenhaeser was nog nooit persoonlik vir my so duidelik soos nou nie. Dit kon nie op ‘n beter tyd gekom het nie. Ek het vanoggend wakker geword met hierdie één enkele woord: Ebenhaeser. Wat ‘n gepaste tyd! Net soos die volk herlewing nodig gehad het, so het ons ook herlewing nodig; tyd om van ons afgode en valse gode af te staan, en terug te draai na die Een ware God.

Sal Ú ons nie weer lewend maak, sodat u volk in U bly kan wees nie?
Ps 85:6

Tyd om weer by ons geestelike Mispa uit te kom en onsself opnuut aan God toe te wy. Tyd om skoon te maak, op te kyk, en met ons hele hart na Hom te keer. Tyd vir ‘n nuwe begin. Sit weg die mislukkings, teleurstellings, sonde, hartseer van die verlede. Waar ons met trane gesaai het, sal ons met gejubel maai. Want tot hiertoe het God ons gebring. Sal Hy ook dan nie verder met ons wees en ons lot verander soos strome in die woestyn nie?

31 Desember 1974 – 31 Desember 2017: Hier, vandag, rig ek my Ebenhaeser op.

0e6522415_1504196516_ebenezer-stone

Xxx

Teologie om middernag

Sou dit nie nice gewees het as ons die draaiboek van ons lewens vooruit kon lees nie? Ons sou van alles geweet het wat nog moet gebeur – elke krisis, elke verandering, elke blydskap en elke hartseer. Ons sou nooit onkant gevang gewees het nie!

Awesome né.

Toe lees ek van Paulus en Silas wat in die tronk was. Hulle het nie geweet dat hulle ‘n martelaarsbestaan sou voer nie. Ook nie van die aardbewing wat sou kom en bydra tot hulle vrylating nie. Ook nie van die tronkbewaarder en sy gesin wat tot bekering sou kom nie. Sover dit hulle kennis gestrek het moes hulle seker die ergste verwag het terwyl hulle daar in die tronk in boeie gesit het. Niemand het vir hulle gesê wat sou gebeur het nie….

En toe tref dit my: Die twee manne het begin bid en sing. In boeie. In die tronk. Bebloed en half bewusteloos geslaan. Haglike omstandighede. Het hulle kos en water gehad? Het die mense vir hulle gelag en met hulle gespot? Ek neem so aan, ek kan my nie in hulle posisie indink nie, maar waaroor kla en murmureer ek nou weer??

“En omtrent middernag het Paulus en Silas gebid en lofliedere tot eer van God gesing….” Hand 16:25

Hierdie manne het nie gebid en gesing in die prospek van ‘n groot wonderwerk nie. Hulle het eenvoudig net gedoen wat hulle gedoen het onder aaklige omstandighede en ‘n baie moeilike situasie. Hulle het tot eer van God gesing. Dit.Is.Wow. In die tronk, om middernag, het twee manne hulle teologie ontdek wat daartoe gelei het dat hulle onder omstandighede kon bid en sing. Dit het hulle deur die donker nag gedra. Dit was hulle behoud.

Nou vir diegene wat kan identifiseer met slapelose nagte; nagte van probeer om bid en jou kussing sopnat huil, sal saam met my stem dat dit dít is wat met ons ook gebeur: ons ontdek ons teologie in middernagtelike ure. Tot dan is alles bloot teoreties. As donker tye aanbreek, en lang donker nagte, ontdek jy die verskil tussen teorie en realiteit. Dan kom jou ware teologie ter sprake. Wat ‘n mens normaalweg nie sou ontdek het sonder middernagervarings nie. Want dis in daardie oomblik wat geen selfhelpboek of dagboekinskrywing of Facebook of Twitter plasing vir jou die regte antwoord kan gee en vir jou kan sê wat om te doen nie. Dis nie in staat om ‘n lied van lofprysing in jou hart te plaas nie. Dis in daardie oomblik, daardie eensame oomblik, wanneer jy jou teologie ontdek. Jy ontdek die waarheid van wat jy werklik glo.

Wanneer tragedie ons tref, ons lewens inmekaar tuimel, ons planne skipbreuk ly; wanneer ons in ‘n plek of posisie is waar ons nie wil wees nie, DAN ontdek ons werklik wat ons glo. Solank as alles goedgaan, fokus mens nie regtig op die dinge wat jy glo nie. Dis iewers in jou agterkop maar jy is nie altyd ingestel daarop nie. Dis alles teoreties. Terloops, Paulus was ook dinamies. As voormalige Fariseër het hy breedvoerige teoretiese kennis gehad en jare se ervaring van sistematiese teologie, Hebreeus, Grieks, die kerk, rituele…. Hy was uitgesproke en baie beslis in sy oortuigings en opinies. Hy het die status quo van sy tyd gereeld uitgedaag; ‘n man met ‘n visie, ‘n bondel vuur van optimisme. Niks hiervan het hom gehelp toe hy in boeie in ‘n koue en donker tronksel gegooi was nie. Ja, enige iemand kan sing “Prys die Heer met blye galme” as dit goedgaan en daar is genoeg geld in die bank, en jou huwelik is stabiel, en jy is gelukkig in jou werk en kerk…. Maar as jy saam met Paulus en Silas om middernag in die tronk kan sing as jy NIKS het nie, en dit glad nie met jou goedgaan nie, dan ontdek jy jou teologie en dan is dit eg.

Die vraag is: Is God vir ons genoeg, of is Hy nie? Glo ons aan Sy soewereiniteit en dat niks per toeval gebeur nie? Glo ons in ‘n God wat selfs die hare op ons hoof tel; ‘n Hoër Hand wat in ons lewens aan die werk is en van oomblik tot oomblik lei tot waar ons veronderstel is om te wees, al maak dit nie sin nie en is ons clueless?

Hierin skiet ek ver tekort, maar ek troos my hieraan:

If God is finished with me, nothing else can save me. If He is not finished with me, nothing can touch me. Ek dink ek het Hom genoeg rede gegee om NIE klaar te wees met my nie!

Xxx

 

Geseënde Kersfees

Aan my dogters, waar julle jul ook al mag bevind, dit is my wens en gebed dat julle ‘n geseënde dag gehad het. Julle is elke oomblik in my gedagtes. Mag Jesus Sy vreugde in julle harte laat herleef en julle vul met oorvloedige blydskap en seën. Al is Kersfees nie meer Kersfees sonder julle nie, troos ek my daaraan dat julle gelukkig en gesond is, en dat God elke tree saam met julle is en julle beskut onder Sy ewige vleuels.

Dankie Mams, vir die heerlike kuier en ete vandag. Dit was, soos altyd, uit die boeke! Volgende Kersfees, as die Here ons spaar, vier ons saam Kersfees by jul nuwe woning by die see, jippie!

Vir al my blogmaats wil ek graag ‘n geseënde Kersfees toewens. Baie dankie vir julle pragtige skrywes, wat my deur elke dag en elke bui en al die vrae dra. Julle lê my baie na aan die hart en dit is my gebed dat God se liefde en krag julle sal omvou en deurdring.

kersfeesweb

Xxx

Intensies – maak dit regtig saak?

Tweede op die lys van “5 things to do” is SET YOUR INTENTIONS.

Goeie intensies? Minder goeie intensies? Is daar nie ‘n spreekwoord wat sê die pad hel toe is uitgelê met die beste intensies nie?? As ons fokus op die kragtige, euforiese, magiese, sinkronistiese, mooi van die lewe, sal dit na ons kant toe kom? Ek weet nie, maar ek is hopeloos te sinies vir so ‘n siening. Dit klink te veel na lala land, so kom ons bly realisties.

Is dit die intensies wat saakmaak, of die aksies wat ons neem op daardie intensies? Ons is immers wat ons doen en sê, nie wat ons van plan is om te doen nie, nie waar nie?

So, aan die einde van die dag het ek gesit en net gebreinstorm en vir myself ‘n lysie gemaak. Niks fancy of uitspattig nie, en intensies is nie ‘n once off ding nie. Mens word elke dag met intensies wakker, maar hier is ‘n paar wat ek dink ek onder die top tien van my daaglikse intensies sal plaas:

  1. Wees JOUSELF.
  2. Moenie alles oordink nie.
  3. Wees altyd bereid om jouself te verbeter asook die lewens vir ander makliker te maak.
  4. Moenie so gou moed opgee nie.
  5. GLO GLO GLO alles is moontlik.
  6. Werk hard.
  7. Gee sonder om terug te verwag.
  8. Dans op die musiek wat die lewe vir jou speel, al is dit nie jou smaak of voorkeur nie.
  9. Hou die lied in die hart!
  10. Moet nooit ophou bid en moed opgee met jou dogters nie.

9bd8037580d748648770877480949e68

Vyf dinge, vyf dae

My whatsapp profiel praat van “5 things to do before you get out of bed.” Ek wil egter nie al vyf dinge op een slag hanteer nie, maar eerder een vir een vat en daaroor dink. Elke dag is so ‘n gejaag dat tyd vir stil raak min is, maar ‘n mens moet ook leer om die tyd uit te koop vir dit wat goed is vir jou siel.

Die eerste gedagte is, EXPRESS GRATITUDE…. en vandag in die besonder is ek dankbaar vir hierdie geweldige belofte:

8873164c124167e611b50b857960cd42--bible-verses

Dis nie die moeite werd om terug te baklei in eie krag en eie insig nie. Party mense is net eenvoudig nie jou kommentaar werd nie.

Gee net oor. Surrender. Draai die ander wang.

Dankie Here, dat U by magte is om selfs die kwaad om te keer in iets wat goed is. Dankie dat my oorgee ‘n kragtige wapen in U hand is.

Xxx

Ontmoet vir Patat

1512229144090

….my ma se nuwe wees-kalfie. Mamma-koei het bly lê ná Patat se geboorte en kon nie na haar omsien nie, sy was te swak. My stiefpa het haar huistoe gevat en begin bottelvoed. Sy sterk baie mooi aan.

My hart kry so seer vir Patat. Mis sy haar mamma? Dink sy snags as sy alleen in die hok is, of as sy bottel drink, aan haar mamma? Net Patat sal weet, maar ek het ‘n vae idee van hoe dit voel….

Ek kom uit ‘n disfunksionele familie waaraan ek geneties verbind is, maar geen betekenisvolle verhouding hoegenaamd mee het nie, behalwe my ma. Dis reg, geen kontak met familielede nie, ook nie my pa nie. My ma trek binnekort sak en pak Gouritsrivier toe; en vir die eerste keer in 42 jaar gaan ek alleen agterbly sonder ma, sonder man, sonder kind of kraai. Ek begin voel soos ‘n weeskind. Postmasburg is nie juis ‘n plek waar mens kan uitgaan en vriende maak nie. Nie by die werk of by die kerk nie want die samelewing hiersô is net so disfunksioneel. Elkeen is vir hom of haarself.

Patat het ‘n rol in haar kalf-lewe verloor. Ek kyk vanoggend na my potplante en dink, elke plant staan in sy eie pot, geforseer om te groei in die spasie waarin hulle geprop is. Hulle het ook in ‘n mate hulle natuurlike rolle verloor; net soos ek my rol as ma vir my dogters verloor het; as dogter vir my pa; as vrou vir ‘n man; as deel van ‘n familie.

Ek kyk na Patat en ek weet, verlies is nie iets wat ligtelik is nie. Dit laat ‘n mens weerloos en breekbaar voel, en jy bly gedurig soekend na iets tasbaar om die leemtes te vul. Dis ‘n konstante gevoel van verlorenheid. Jy pas nooit rêrig iewers in nie. Daar is geen instruksies of “how-to” gids om jou te help cope nie. Niks om jou te help voorberei nie. Die kind in jou is amper ontroosbaar want jou daaglikse bestaan, bestaan uit ‘n stryd om oorlewing en om jou eie pad deur die wildernis oop te kap.

Ek ken ‘n weeskind wat my ma-hulle destyds ingeneem het oor skoolvakansies. Hy was so te sê deel van die gesin. Ronald het nie sy situasie as verskoning gebruik om op te gee en te stagneer nie. Hy het dit as katalisator gebruik en hoog uitgestyg. Vandag is hy ‘n suksesvolle ingenieur en werk en woon saam met sy vrou en babadogtertjie in Kanada.

Sien, ten spyte van die slapelose nagte en mistroostige dae en die verlange en hunkering wat mens vir niemand kan beskryf nie, leer jy tog ‘n skyn van normaliteit. Elke oomblik van stilte en isolasie en kalmte is ‘n seën van Bo.

Die lewe gaan aan, en die seer gaan nie weg nie, maar jy vind elke dag iets nuuts om voor dankbaar te wees. Die klein dingetjies in die lewe is wat saakmaak, soos ‘n rooi blom in jou tuin. Jy waardeer nie net die lewe nie, maar die feit dat jy lewe, meer…. En jy leer dat jy eintlik sterker is as wat jy gedink het – want Hy wat jou gevorm het, het jou by die naam geroep en jy behoort aan Hom: ‘n Vader vir die wese, ‘n Tuistegewer vir die eensame; ‘n Ondersteuner van en Regter vir weeskinders en weduwees; ‘n Leermeester wat ons leer hóé om te lewe en wat ons op ‘n gelyke pad lei.

“Selfs al sou my pa en ma my verlaat, die Here sal my styf vashou.” Ps 27:10

In ‘n stortvloed van trane en in elke gebroke hart, vertoef God geduldig. Aan die einde van elke eensame pad, wag Hy geduldig vir Sy kind.

*opgedra aan Patat*

Xxx

 

 

Dis nou of nooit

Vandag het die werk ‘n bom laat val dat die begroting vir my pos goedgekeur is vir ‘n permanente pos. Die pos is in Aug 2016 geskep as ‘n fixed term contract en ek was bevoorreg om die pos as ‘n tydelike werker te beklee, ek kon alles leer wat ek moes en ek kon ook my stempel afdruk en ‘n verskil maak. My departement worstel al vir ‘n geruime tyd om die pos permanent te maak so dit is goeie nuus dat dit wel uiteindelik goedgekeur is…. Die probleem is egter dat dit intern geadverteer gaan word so ek moet nou oor aansoek doen en weer vir ‘n onderhoud gaan. Ek staan ‘n kans so goed soos enige iemand anders, daar is geen waarborg dat ek hierdie keer suksesvol gaan wees nie. So ek is nogal benoud want daar is ‘n paar dinge wat teen my tel, onder andere my velkleur. Hierdie is maar een van talle polities-georiënteerde organisasies….

Onsekerheid is ‘n aaklige ding en ek is seker dat dit meeste van die tyd ongegrond is. Vir my voel dit of my werk skielik in gevaar is. Mens weet nooit het jy rede om bekommerd te wees nie.

Ek reken dis nou die regte tyd om van my hoë perdjie af te klim en uit my gemaksone wakker te skrik. Weet, ‘n mens kan sooooo gou té selfversekerd, selfvoldaan en verwaand raak, en so sus jy jouself vas aan die slaap. Hierdie was ‘n wake up call dat ek niks is en niks kan doen sonder die Here nie. As dit Sy wil is dat ek hier bly, dan glo en vertrou ek dat Hy my werk veilig sal hou. As Hy egter ander planne vir my het, dan bid ek dat Hy vir my daardie deur sal oopmaak en my gereed sal maak om daardeur te loop.

Wanneer laas het jy vertrou dat alles sal uitwerk volgens Sy doel en plan vir jou lewe?

Xxx

 

Vir die moedelose moet daar liefde wees

___hopeless_dreamer____by_pure_poison89-d6e87s5Soms, as ‘n mens jou verdriet en ongeluk en onbarmhartige smart weeg, voel dit swaarder as al die sand van die see. Jy kan nie bid nie, jy het geen verwagtinge nie, jy voel net eenvoudig verpletter, hulpeloos in jouself. Jy kyk toe hoe geliefdes en vriende troueloos teenoor jou handel, hoe hul paaie kronkelend van jou af wegloop en heengaan. Jy bly alleen agter staan – beskaamd en teleurgesteld – want skielik is jy niks; uitgeloot soos ‘n weeskind en verhandel soos ‘n slaaf.

Dit is dán – wanneer jou siel soos ‘n opgedroogde spruit is, troebel en moedeloos – wanneer jy die liefde van God en van ware vriende ervaar; want “vir die moedelose moet daar liefde wees van die kant van sy vriend, ook al laat hy die vrees vir Almagtige vaar.”1

Dit is dán wanneer jy leer om te swyg en stil te raak sodat God jou kan onderrig; jou kan verlos van jou smarte, en jou red uit die hand van jou teëstanders; want “in die tyd van gloeihitte verdwyn hulle; as dit warm word, droog hulle op uit hul plek.”2

Op ons lewenspad, teen die opdraandes en steiltes, hoogtes en laagtes, doof ons lampe soms uit. Ons soek die foute in ander uit en kyk die waardes mis; ons raak so behep met ander se lewens dat ons nalaat om ons eie te meet.

But the right Christian mind will seek for what it loves, and draw out of all dens and curves, and it will believe in its being, often when it cannot see it; and so it will lie lovingly over the faults and rough places of the human heart, as the snow from heaven does over the hard broken mountain rocks. ~John Ruskin

xxx

(volgens Job 6; 1Job 6:14; 2Job 6:17)

Storms

Vir die van julle wat die nuus oor Hurricane Irma volg, sal saam met my stem dat die gevolge van die storm verwoestend is. Dit het begin as ‘n vlak 5 storm, maar is ‘n kort rukkie gelede verklaar dat dit afgeneem het tot ‘n vlak 3. Nietemin, die verwoesting en skade wat Irma agterlaat, is enorm.

Florida in die VSA is vandag getref. Met winde van oor die 200 km/h wat die dood van talle mense tot gevolg het, het dele van Miami onder vloed gelaat en meer as ‘n miljoen sonder krag. Palmbome is ontwortel. Padtekens warrel soos veertjies deur die lug. Huise en karavane se dakke is afgeruk. En dit is nog nie eers die volle omgang van die storm nie. Kenners reken dis maar net die begin.

Rick Scott, Florida se goewerneur, het vandag in ‘n nuuskonferensie gesê: “People ask what they can do for us. Pray for us. We need volunteers, nurses. I hope everybody will pray for us. We can pray, that’s the biggest thing we can do.”

Die lewe is soms soos ‘n storm. Stormagtig, gooi ons heen en weer met winde van ongeluk, teëspoed, hartseer, kommer…. Daar is ‘n ou hallelujalied wat sê:

Master, with anguish of spirit

I bow in my grief today

The depths of my sad heart are troubled

Oh, waken and save, I pray!

Torrents of sin and of anguish

Sweep o’er my sinking soul

And I perish! I perish! dear Master

Oh, hasten and take control!

Daar is Een wat nie net die storm op die see van Galilea kon stilmaak nie. Hy maak ook die storms in ons harte stil. Maar dis nie altyd maklik om te onthou dat daar Iemand is wat vrede en kalmte kan bring wanneer ons so hard heen en weer gegooi word dat dit vir ons voel ons kan nie meer bo bly nie. Soms probeer ons net die storms oorleef, en ons vergeet om die Een wat dit kan stilmaak, aan te roep.

Fear not, I am with thee

Oh, be not dismayed

For I am thy God and will still give thee aid

I’ll strengthen thee, help thee

And cause thee to stand

Upheld by My righteous, omnipotent hand

Hy wat die mag het om aardse elemente tot kalmte te bring, het die mag om ons harte ook tot bedaring te bring en ‘n veilige skuilplek te bied.

Your trials may be many and great. Your cross may be very heavy. But the business of your soul is all conducted according to an everlasting covenant, ordered in all things and sure. All things are working together for your good. Your sorrows are only purifying your soul for glory; your bereavements are only fashioning you as a polished stone for the temple above, made without hands. From whatever quarter the storms blow, they only drive you nearer to heaven! Whatever weather you may go through it is only ripening you for the garner of God. Your best things are quite safe. ~JC Ryle